Bu Son Şiirim Sana...
Bu sana son şiirim,
Bundan sonra sana şiirler yazmayacağım,
Kokun düşmeyecek mısralarıma,
Gülüşlerin girmeyecek düşlerime,
Simsiyah gözlerin zehretmeyecek beni,
Ve o sahte öpücüklerini attığın,
Kırmızılıklar için ben bir daha ölmeyeceğim...
Şiirlerime konu olmayacaksın anlayacağın,
Hayatımdan da silip atacağım seni,
Son kez yazıyorum zaten sana da bu şiiri,
Bir daha yüzün asık diye,
Benim yüzümde asılmayacak,
Üzülmeyeceğim senin için,
Sen beni sevmiyorsun diye,
Ağlamayacağım,
Ümit beklemeyeceğim bundan sonra senden,
Bu son kere,
Bu son şiirim sana...
Belkide son sözlerim,
Yüreğimi daha fazla kanatmayacağım,
Senin için bir daha elime kalemleri almayacağım,
Duygularımı saatlerce sayfalara dökmeyecek,
Sabahlara kadar seni düşünmeyeceğim,
Bundan sonra uykusuz gecelerim olmayacak senin adına,
Boşa vakitler harcamayacağım,
Kendimi boş yere kandırmayacak,
Boş hayallere kapılmayacağım,
Yemin ettim bir kere,
Bu son şiirim sana...
Kısaca sen yoksun artık benim hayatımda,
Ve bir daha asla olmayacaksın da,
Ha bu arada,
Sen sormasanda ben söyleyeyim,
Evet ağlıyorum yine,
Bu şiiri yazarken,
Ama bu da senin için son ağlayışım,
Bir daha bu gözlerden,
Senin için bir damla gözyaşı dökülmeyecek,
Bu son şiirim sana...
Sen sevdamın katili,
Bekleme kapılarda bundan sonra,
Hergün güller gelecek diye,
Elimde son bir dal gül kaldı,
Onu da senin gibi bir vefasıza verip,
Soldurmayacağım,
Susuz çöllere - senin ulaşamayacağın yerlere-
Sevda çöllerine dikeceğim o gülü,
Gözyaşlarımla sulayacağım,
Sana inat, sevdaları ve o gülü yaşatacağım.
Ama artık sevdalar senin için değil,
Sen sevdalarımda yoksun,
İstenmiyorsun,
Yüreğimi ve şiirlerimi yasaklıyorum sana,
Bir daha kanmak yok,
Bir daha elinde oyuncak olmak yok,
Bu son şiirim sana...
Elveda demiyorum diye kızarsın belki,
Hayata bir nefeslik ömür borcum var,
Sana da bir ELVEDA borcum olsun,
Sakın onu da çok görme bana,
Bu son şiirim sana...