Gece oLmadan güneşler doğmaya başladı son zamanlarda…
bilmediğim ışıklar gözlerimde bilmediğim yüzler karşımda
bildiklerimse benim bilmediğim biryerlerde…

hep giderken dedim benide alın bırakmayın burada ama sadece ben duydum sesimi…
artık vazgeçtim rol yapmaktan vazgeçtim nefes almaktan vazgeçtim o’ndan…


zararsız sevgilerimi özledim toy zamanlarımda kendimi bağladıklarımı birde…
lise kapılarında kalbimi çarptıran gözler vardı onları aramayı özledim
şimdileri sevmeler öyle zarar veriyor ki öyle can yakıyor ki…
en büyük korkularım okulu astığımda evdekiler duyarmıydı diye…
şimdi ise nerde o korku nerde o ev nerde içindekiler…
şimdileri korku yokta ben de yok ortalarda …


hayatımdan alıntılar yapmayı isterdim ama geride alıntı yapacak kayda geçmiş bi geçmiş yok
arkama baktığımda yüzümü güldüren anılarım yok hep düşler var yanımda…
onlarda adı işte düş olmayacağını bilerek nereye kadar bu düşleri kurarım bilmiyorum…
saatlerce yazmak istiyorum en başından başlamalı diyorum ta en başından her şeyin
ama yazamıyorum ya hatırlamak istemiyorum yada kendimi kandırıyorum…


içimdeki tanımadığım Ben Den aLıntı…