
Gece bile fazla bu akşam bana…
Öyle siyah öyle alacalı ki karanlık..
Uyumak istiyorum alabildigine..Kapatıyorum gözlerimi sen oluyorsun uykularım..
Açıyorum gözlerimi yalnızlıga kapılıyor düsüncelerim…
Anlamsızlıgımla es deger oluyorsun aniden…
Gidisini seyrediyorum anılarımın arasından…Tozlanmıs duyguları temizliyorum kelime kelime..içim acıyor derinden…Gülüsünü anımsıyorum…
içim burkuluyor…
Sensizlige alıştırırken günlerimi simdi ne gerek vardı ki sana ? Düsüncene bile tahammülü yok yüregimin..Silebilsem yüzünü gözlerimden…
Ne acı…Seni hiç unutamamısım ki ben…Eskiyen esyalarım arasına saklamısım yasanmıslıkları...Ertelemisim sensizligi bile bile…
Simdi…Ne sarkılar ne satırlar dolusu cümleler..Hiçbiri iyi gelmiyor sensizligime..
Belki çıglıklarımı susturmasam aglasam yagmur misali damla damla…Kimbilir unutulursun belki o zaman…
O an duygularıma bas kaldırıyorum…Bakıyorum gökyüzüne bırakıyorum çıglıklarımı yıldızlara dogru…
Atıyorum seni özleyen her bir parçamı…Yüregimi arındırıyorum fazlalıklardan…
Bu kadar kolay olmamalı…İçimdeki ses seni çağırıyor her darbemde…
Durmuyorum…Parçalıyorum seni…Kanıyor her bir yanım
alıntı