Amerikalı bir iş adamı, Meksikanın küçük bir kıyı kasabasında, bir iskelede durmuş denizi seyrederken, içinde tek bir balıkçı bulunan, küçük bir tekne kıyıya yanaştı.

Teknede bir sürü büyük, sarı yüzgeçli ton balığı vardı. Amerikalı, Meksikalıyı balıklarının kalitesi için övdü ve bu balıkları tutmanın ne kadar sürdüğünü sordu.

Meksikalı cevap verdi: “Çok az.”

O zaman Amerikalı neden denizde daha uzun kalıp daha fazla balık tutmadığını sordu.

Balıkçı, ailesinin acil ihtiyaçlarını karşılayacak kadar balık tuttuğunu söyledi.

O zaman Amerikalı şöyle sordu: “Peki geriye kalan zamanında ne yapıyorsun?”

Balıkçı şöyle dedi: “Geç yatarım, biraz balık tutarım, çocuklarımla oynarım, karım Maria ile siesta yaparım. Sonra her akşam kasabanın merkezine iner, dostlarımla biraz şarap yudumlarım ve gitar çalarım.

“Dolu ve meşgul bir hayatım var bayım.”

Amerikalı dalga geçti: “Harvard’dan Master derecem var,
ve sana yardım edebilirim. Balık tutmak için daha fazla zaman ayırmalısın,
ve kazandıklarınla daha büyük bir tekne almalısın.”

“Bu daha büyük tekneyle kazanacağın paralarla bir sürü tekne alabilirsin.”

“Sonunda bir balık teknesi filosuna sahip olursun!”

“Tuttuğun balıkları bir aracıya satacağına doğrudan onları işleyen kişilere satarsın ve
nihayetinde kendi fabrikanı açarsın.”

“Ürünü, üretimi ve dağıtımı sen kontrol edersin.”

“Sonra bu küçük kıyı kasabasından taşınıp 
Mexico City’e , ardından
Los Angeles’a
ve en sonunda kendine ait bir firmayı işleteceğin
   taşınırsın.”
New York City’e

Balıkçı şöyle sordu: “Peki bayım, tüm bunlar ne kadar zaman alacak?”

“On beş veya yirmi yıl

“Peki sonra ne olacak, bayım?”

Amerikalı güldü ve şöyle dedi … “Hikayenin en güzel kısmı bu. Zamanı geldiğinde şirket hisselerini halka satarsın ve çok zengin olursun...”

“Milyarların olur!”

“Milyarlar mı, bayım?
Peki sonra ne olacak?”

Amerikalı şöyle dedi:

“Sonra emekli olursun ve geç yatacağın, biraz balık tutacağın, torunlarınla oynayacağın, karın Maria ile siesta yapacağın ve akşamları kasabanın merkezine inip dostlarınla şarap yudumlayacağın ve gitar çalacağın küçük bir sahil kasabasına taşınırsın.”

GERÇEK DEĞERLER

Gerçekten değerli hiçbirşey, başarı tutkusundan veya sadece sorumluluk duygusundan doğmaz; bu daha çok sevgiden ve kendini insanlara vakfetmekten doğar.
   -- ALBERT EINSTEIN


Sahip olmakta, paylaşmakta olduğu kadar çok mutluluk yoktur.
   --NORMAN MACEWAN

Zenginliği sahip olduğunuz şeylerle değil, sahip olup da para için satamayacağınız şeylerle ölçün.

Eşi bitkisel hayata giren bir erkeğin mektubu

Seni ezberlemeye çalışıyorum.
Kendini bana bırak, senden alabileceğim hiçbir şey yok, hele senin
haberin olmadan asla.
Gözlerine dokunmak için ne kadar uzun zamandır bekliyorum biliyor
musun? Ya saclarını koklamak için? Yasemin gibi kokuyorlar... Belki de
daha güzel. "Böyle kokmayı nasıl başarıyorsun?" derdim hep,
Sen de bana, "Sen koklamayı biliyorsun derdin"
Siyah saçların, yeşil çayırlarları anımsatan göz bebeklerinle
bulusunca, ne kadar romantik duruyorlar..
Öyle ezberlemek istiyorum ki seni, unutmak denen şey bile
hasetlensin. Kirpiklerine baktıkça rimel olup bulaşmak geliyor içimden.
Bir fırça kadar bile şanslı bulmuyorum kendimi. Yada bir çorap kadar,
bir ruj olmak bile düşmüyor payıma.
Dudaklarına yaslanmak ne güzel olurdu. Ne güzel olurdu onlara
pervasızca dokunmak...
Seni ezberlemek istiyorum.
Ellerinde kimsede olmayan bir hüzün var, yüzünde yaşayan her duygu
ellerine de bulaşmış sanki, incinmekten hiç korkmazdın sen..
Ojelerin silinmiş, yarın onları yeniden süreceğim. Kır çiçeklerini çok
seversin, sana tazelerini toplamalıyım...
Daha çok şey var söylemek istediğim, ama dilime mühür vurdum sen konuş
deyinceye kadar.
Sadece yüreğimle konuşuyorum. Sadece yüreğimle...
Bilmem ki kitap okumamı ister misin? En sevdiğin şey, boleroyu
dinlerken kitap okumaktı...
Küpelerini çıkarmışlar, aradım ama komedin de değiller, yüzüğünde yok,
yer yarıldı içine girdi sanki.
Oysa ne kadar sevinmiştin sana evlenme teklif ettiğim o aksam, hiç
çıkarmayacağına da söz vermiştin.
Sana sitem etmiyorum. Bırak hiç değilse kendimle konuşayım. Sen beni
yokmuş farz et.
Ne tuhaf, o kadar güzel görünüyorsun ki, sanki başka bir yerdeymişiz
hissine kapılıyorum. Beni azarlamak için neler vermezdin
şimdi... Keşke azarlasan. Gözlerini çevire çevire bakıp "Gene mi
alışverişi eksik yaptın" demeni ne kadar sevdiğimi bilmiyorsun.
Yada ne zaman futbol seyretsem, yüzünde beliren kıskanç ifadeye ne
kadar hayran olduğumu.
Sana ait bir eşya gibi yanından hiç ayrılmasam ne kadar sevinirdin
kim bilir.
Çok tatlısın, çok... iş çıkısı yine geleceğim.
Daha ne kadar idare ederler ki...Neyse sen boş ver bunları.
Keşke hiçbir sorumluluğum olmasaydı, her saniyeyi seninle geçirmek
çok keyifli olurdu.
Ama isteyken hep seni hayal edeceğim bunu bil.
Tatlı tatlı şarkı söyleyişini, yaramaz çocuklar gibi gizlice çaldığın
ıslıkları, kızdığında söylediğim muzur sözleri...
Ayakların daha sıcak şimdi.Yastığını da düzelttik mi tamam...
Burnundan öpmek istiyorum seni, ne kadar zarif bir duruşu var, hiç bu
kadar düzgün olduğunu fark etmemiştim.
Garip, şu son birkaç aydır, seninle ilgili neler kaçırdığımı daha iyi
anlıyorum.
Hemşire gelmek üzeredir canimin içi, birazdan annemlerde gelecek,
beni merak etme, ben seninim,
hep senindim zaten. Sesimi duyduğunu düşünüyorum. Gözlerin kapalı
olsa da gördüğünü...Ellerin ezberlediklerini anımsıyor
olmalı...Karanlıktan korkmana gerek yok. Işık hep yanık kalacak.
Doktorlar bu gün olmasa da, bir gün komadan çıkabileceğini söylüyor.
Onlar seni tanımıyorlar ki, ne kadar inatçı olduğunu, birbirimizi ne
kadar sevdiğimizi, bir ay sonra kutlayacağımız evlilik yıldönümünü
bilmiyorlar. Onlara da hak vermeliyiz!
Burnundan öpüldün, dudaklarına değmeye kıyamadım yine...


Alıntıdır:

Böyle düşünen bu ülkede diyeyim kaç erkek kaldı acaba?Valla ne zaman ölür de yeniden bi taze bulurum diyecek pek çok erkek var sadece bu ülkede....

ELLERİNE SAĞLIK